Książka Sen Henny to było moje pierwsze zmierzenie się z prawdziwą literaturą. Wybrałem „Epic fantasy”, jako mój ulubiony gatunek literacki. Pomimo faktu, że pisałem do szuflady odkąd tylko moja ręka nauczyła się kreślić literki, to zamiast korzystać z dawnych pomysłów, rzuciłem się z pasją do budowania nowego świata.
"Kontynent Henny zawsze był areną niezliczonych wojen,
intryg i romansów, które zmieniały bieg jego historii.
Nie sposób było zapanować nad emocjami i pragnieniami
tak różnych ras, które go zamieszkiwały.
Istnieje legenda, która opowiada o tym, że w początkach
jego dziejów istniał władca, który zjednoczył wszystkie ziemie
i potrafił zjednać sobie miłość i szacunek wszystkich narodów.
Legenda nie mówi o tym, kim był, ani kiedy odszedł, ani jaki
był powód jego odejścia. Może był Elfem? Może Czarodziejem?
Może jego wybranka była śmiertelnym człowiekiem, a on nie
mógł pogodzić się z jej stratą? Legenda tego nie wyjaśnia. Może
po to, byśmy mogli rozwinąć wodze naszej wyobraźni, kiedy
w chłodny wieczór przysłuchujemy się słowom pieśni granej
przez barda. Historia kończy się zapewnieniem, że nadejdzie
dzień, gdy władza znowu skupi się w rękach jednego króla,
który doprowadzi do zgody narodów i zapewni dobrobyt tej
krainie. Byli tacy, którym wydawało się, że to oni będą wypełniali
to proroctwo. Wszyscy jak dotąd się mylili…"
Oto początek historii, która porwała moją wyobraźnię i poprowadziła drogami, których nie spodziewałem się przejść pisząc pierwotny skrypt powieści. Pojawiły się w niej istoty, których wcześniej nie znałem, jak Czarni Rycerze, elita wojowników kontynentu Henny, czy Istoty Czystej Magii, których moc jest ogromna, choć ograniczona do terenów, nad którymi władają. Elfy, Czarodzieje i ludzcy królowie dopełniają listy narodów tego baśniowego świata.
Niejeden raz, po przeczytaniu wstępu, ludzie pytali mnie, czy inspiracją do napisanie tej powieści była biblijna historia powrotu Jezusa Chrystusa na ziemię w przyszłości. Odpowiedzią jest: „Oczywiście tak”. Jest to wspaniała historia połączona z nadzieją na wieczne szczęście. Gdzie szukać lepszego natchnienia?
„Najstarszy z synów hrabiego Cison, jego dziedzic, musi zrzec się dziedzictwa i wraz z dwoma braćmi opuścić rodzinny dom, aby dołączyć do grona elitarnych wojowników kontynentu Henny, Czarnego Zakonu. Staje się nieśmiertelny, lecz ceną, jaką musi za to zapłacić, jest przemiana, która wypala w nim wszelkie uczucia. Pewnego dnia spotyka na swej drodze kobietę, której miłość próbuje przebić się poprzez pozbawiony emocji pancerz Zimnego Rycerza. W tym czasie z Gór Wysokiej Magii młody czarodziej schodzi do nizinnych krain, zaś do Kapory, stolicy królestwa Kaprycji przybywa książę Elfów ciekawy świata ludzi. Każdy z nich ma swoje własne cele. Każdy z nich jest też przekonany o wyższości swego pochodzenia. Tymczasem nad kontynentem Henny zbierają się czarne chmury. Czy w momencie próby, gdy od ich decyzji zależeć będą losy świata, uda im się pokonać stereotypy i przerwać sen Henny?”
– Oto zarys fabuły. Główną myślą, która przyświecała mi przy pisaniu tej powieści, była potrzeba ukazania prawdy, że prawdziwy sukces możemy osiągnąć jedynie wtedy, gdy poświęcimy naszą pychę i egoizm na rzecz wyższej idei, akceptując przy tym fakt, że nawet jeśli ludzie bardzo się od nas różnią, to nie znaczy, że są od nas gorsi, a stereotypy na ogół nie są prawdziwe w stosunku do całości danego narodu.
Przeczytałem oczywiście wcześniej kilka książek, na temat pisania powieści, jednak nie ustrzegłem się od kilku błędów początkującego autora. Trochę zbyt dużo postaci witających czytelnika zaraz na początku historii. Bohaterowie nieco zbyt doskonali, a emocje troszkę zbyt stonowane. Na szczęście zostało mi to przebaczone i pojawił się szereg bardzo miłych dla mnie komentarzy i recenzji. Dlatego pojawiły się potem kolejne książki.
Artur Wells (Artur Tołłoczko)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz